Platt für Kinder – Kasper up denn Buernhoff

K5: Kasper up denn Buernhoff
Einführung in
K5 Kasper up denn Buernhoff
„Kasper auf dem Bauernhof“
Kasper, Oma
Allgemein:
Kasper zeigt sich von seiner ängstlichen, aber auch phantasievollen Seite. Die Tiere des Bauernhofs verwechselt er mit gefährlichen Tieren. Inhaltlich werden die Wortfelder „Bauernhof“ und „Tiere“ vorgestellt.
Szenenaufbau:
Die Spieler sitzen auf Stühlen, hinter einem Tisch offen vor den Kindern. Diese sitzen auf Stühlen oder auf dem Boden.
K5: Kasper up denn Buernhoff
| K5 | Kasper up denn Buernhoff |
| Oma: | Guten Morgen, Kinder! |
| Kinder: | Guten Morgen, Oma! |
| Kasper: | Gueden Muorn, Kinner! |
| Kinder: | Guten Morgen. Kasper! |
| Oma: | Kinder, ihr wisst doch, der Kasper spricht nur Platt. Da müsst ihr Platt reden, sonst versteht er euch nicht. Lasst uns mal alle ganz laut „Gueden Muorn, Kasper!“ rufen: |
| alle | (laut) Gueden Muorn, Kasper! |
| Kasper: | Kinner, dat häbb ick verstaohn. |
| Oma: | Der Kasper sagt, dass er das verstanden hat. Kinder, wir sind heute hier, weil euch der Kasper etwas erzählen will. Nich, Kasper? Du wosses de Kinner doch wat vertällen. Dann vertäll doch äs maol. |
| Kasper: | (zittert) Oma, ick häff Angst! |
| Oma: | Was ist das denn? Der Kasper zittert ja vor Angst! Kasper, du moss doch kinne Angst häbben! Kiek äs, de Kinner sind alle dao, dao moss du doch kinne Angst häbben! Kinder, seid ihr alle da? |
| Kinder: | Ja!! |
| Oma: | Kasper, häs du ‚t häört? Dann vertäll de Kinner doch, wat du vertällen wosses. |
| Kasper: | Jau, Kinner, ick woll vertällen, dat Oma un icke gistern up eenen Buernhoff wäörn. |
| Oma: | Der Kasper wollte erzählen, dass er mit mir gestern auf einem Bauernhof war. |
| Kasper: | Jau, un dat wäör ganz fürchterlick. Fürch – ter – lick! |
| Oma: | Waaas? Kinder, der Kasper sagt gerade, dass es auf dem Bauernhof ganz fürch – ter – lich war. Kasper, nu sägg äs maol: waorüm wäör dat so fürch – ter – lick up denn Buernhoff? |
| Kasper: | Wiägen de viëlen fürchterlicken Diers, well et dao giff. |
| Oma: | Wegen der vielen fürchterlichen Tiere, die es da gibt? Kinder, gibt es auf Bauernhöfen schreckliche Tiere? |
| Kinder: | Nein! |
| Oma: | Kasper, dann erzähl uns doch mal, welches Tier so fürchterlich war, dass du davor Angst haben musstest. Kasper, vertäll us doch maol, wecket Dier so fürchterlick wäör, dat du daovör Angst häbben mosses. |
| Kasper: | De Wulf! |
| Oma: | (ist sprachlos, schnappt nach Luft) De Wulf?! Kinder, der Kasper hat einen Wolf gesehen. Kasper, wao häss du denn Wulf dann seihn? |
| Kasper: | De Wulf wäör up de Diäle! De stönd dao mit siene grauten Tiähne un woll mi bieten. Upfriäten woll de mi! |
| Oma: | Der Wolf war auf der Diele und hatte große Zähne und wollte den Kasper beißen und auffressen. Kinder, gibt es auf Bauernhöfen Wölfe? |
| Kinder: | Nein! |
| Oma: | Das meine ich auch. Aber was hat der Kasper denn wohl gesehen? Wisst ihr das, Kinder? |
| Kinder: | Einen Hund! |
| Oma: | Das denke ich auch. Kasper, du häss eenen Rüen seihn. De Buer häff up sienen Buernhoff eenen Hoffrüen. Nicht wahr, Kinder? Der Bauer hat auf seinem Bauernhof einen Hofhund. |
| Kasper: | Un ick hadde vör denn Rüen Angst. Ick bin aower auk eene Bangebuckse. Aower dao wäör dao noch een Tiger. Ick hadde denn iärst gar nich seihn, un up maol stönd de vör mi mit siene langen Tiähne. De woll mi friäten! Ick bin vör Schreck baole ümfallen! |
| Oma: | Kinder, der Kasper erzählt, dass da ein Tiger war, mit langen Zähnen. Der Tiger wollte den Kaper auffressen, und der Kasper ist vor Schreck fast umgefallen. |
| Kasper: | So een riesigen Tiger! De hadde ganz schrecklicke Tigerstriepen. |
| Oma: | Soso. Der hatte ganz schreckliche Tigerstreifen. Wu graut wäör düssen Tiger? |
| Kasper: | Riesig graut. Baole bis an de Diëke! |
| Oma: | Riesig groß? Fast bis an die Decke? Un nu noch maol, Kasper: wu graut wäör de Tiger? |
| Kasper: | (zeigt 20 cm) |
| Oma: | Kinder, gibt es auf Bauernhöfen Tiger? |
| Kinder: | Nein! |
| Oma: | Wisst ihr, was der Kasper da gesehen hat? Was war das wohl? |
| Kinder: | Eine Katze! |
| Oma: | Richtig, Kinder, eine Katze. Es gibt ja Katzen, die Streifen haben wie ein Tiger. Und so eine Katze hatten die auf dem Bauernhof. Kasper, dat wäör kinn Tiger, sonnern eene Katte! Un du Bangebuckse häss Angst vör ’ne Katte! |
| Kasper: | Ick häff dacht, dat dat een Tiger wäör. |
| Oma: | Häss du dann noch mähr Angst hatt, mien kleinen Kasper? |
| Kasper: | (kuschelt sich an Oma, zittert) Jau! Ja, dat wäör so: wi wäörn jüst in eenen Schoppen. Dao stönd so een grauten Trecker, un denn häbb ick mi ankiëken. |
| Oma: | Habt ihr das verstanden, Kinder? Wir waren gerade in einem Schuppen, da stand so ein großer Trecker, und den musste der Kasper sich natürlich angucken. |
| Kasper: | Un dann, un dann, un dann… up eenmaol, up jeden Fall, dao bölkede up eenmaol een gewaltiget Dier up de Rücksiete vön denn Schoppen löss. Dat bölkede ganz laut „muuuaah“, so laut, dat ick vön `n Trecker fallen bin. |
| Oma: | Der Kasper erzählt gerade, dass ein gewaltig großes Tier gebölkt hat, hinter dem Schuppen, und der Kasper hat sich so erschrocken, dass er vom Trecker gefallen ist. |
| Kasper: | Dat wäör een Dinosaurier! So laut küennt ännere Diers gar nich schreien. |
| Oma: | Kasper! Dat wäör k i n n Dinosaurier! Kinder, welches Tier war das wohl? Könnt ihr euch das denken? |
| Kinder: | Eine Kuh! |
| Oma: | Richtig, Kinder, eine Kuh! |
| Kasper: | Jajaja, et wäör eene Koh – aower wat för een gefäöhrlick Dier – mit soooooooooo lange Häörns! |
| Oma: | Nana, Kasper, ganz so lang waren die Hörner aber nicht. |
| Kasper: | Un de Koh hadde een riesiget Muul, un de woll mi mit dat riesige Muul upfriäten! |
| Oma: | Kasper, Kaihe friät` doch kinne Kaspers, Kaihe friät` Gräss un Hei. Kinder, der Kasper sagt gerade, dass die Kuh so ein riesiges Maul hatte, mit dem sie den Kasper fressen wollte. So was Dummes! Kühe fressen keine Kaspers, Kühe fressen Gras und Heu. |
| Kasper: | Dann will ick äs maol de Kinner fraogen. Kinner, mott man vüör Dinosau-, äh, vüör Kaihe Angst häbben? |
| Kinder: | Nein! |
| Oma: | Lauter, Kinder, damit der Kasper das auch richtig versteht! |
| Kinder: | (sehr laut) Nein!!! |
| Kasper: | (stutzt, zögert) Ääh – nein?! |
| Kinder: | Nein! |
| Oma: | Kasper, du häss ja auk vüör alles Angst. Du bis ja auk `ne richtige Bangebuckse. |
| Kasper: | Oma, du moss doch hier nich alle Kinner vertällen, dat ick `ne Bangebuckse bin. |
| Oma: | (drückt den Kasper an sich) Wees du wat, Kasper? Et is richtig, dat man vüörsichtig is, wenn man wat nich kennt. Aower nu is doch alles guet, wao du wees, wat för Diers du seihn häss. Nicht wahr, Kinder? Es ist richtig, dass man vorsichtig ist, wenn man etwas nicht kennt. Und jetzt, wo der Kasper weiß, welche Tiere er gesehen hat, jetzt hat der Kasper auch keine Angst mehr. Kasper, wi müet‘ wieder! Sägg „Guetgaohn“! |
| Kasper: | Guetgaohn, Kinner! |
| Kinder: | Guetgaohn, Kasper! |
| Oma: | Guetgaohn, Kinner! |
| Kinder: | Guetgaohn, Oma! |

